Hallo!

Ik ben Lesley, 19 jaar oud en wonend in de Kop van Noord Holland.
Geboren in Heemskerk op 26 Oktober 1988, mijn ouders zijn gescheiden toen ik 2 jaar oud was.
Ik ben opgevoed door mijn moeder, en als levens les gehad dat ik respect moet hebben voor iedereen, en geleerd van het leven te genieten.

Ik ben mijn moeder erg dankbaar dat ze me vele levenslessen heb geleerd. En me door moeilijke tijden heen heeft geholpen.

Ik heb een passie voor fotografie, ik vind het leuk om fotos te maken van kinderen , vrienden familie, maar ook van de natuur!
Ook heb ik een passie voor Muziek, ik luister het veel en ik ben opgegroeid met The Kelly Family, en me vriend heeft me David Bowie laten luisteren en daar ben ik ook helemaal gek op.

Ik woon momenteel bij mijn schoonmoeder, maar binnenkort krijgen mijn vriend en ik ons eigen huis.
Ik noem het wel mijn vriend maar we zijn verloofd en trouwen in Augustus 2008.

We zijn ook bezig om kinderen te krijgen, daar zal uw ook wel wat over lezen in de komende tijd, ook over de verhuizing of fotografie!

Met Vriendelijke Groet.

 Lesley

Opa.

Mijn opa is 12 jaar overleden. (17 mei 1996 †)
Ik heb heel veel van mijn opa gehouden, ik voelde me erg beschermd bij hem.
Zodra hij een glimlach had op zijn gezicht voelde het voor mij fijn.
Ik was zelf 7 jaar (zou 8 worden in oktober), en mijn band met mijn opa, was erg bijzonder.
Ik was echt de enige van zijn 5 (toen waren het er 5 ) die met hem kon praten, over mijn gevoelens, ik was al jong erg wijs, had veel meegemaakt toen mijn ouders in een scheiding lagen.
En toen mijn moeder een nieuwe man kreeg. (me moeder is gescheiden van hem al 5 jaar , maar toen..)
*Over mijn moeders man toendertijd doe ik geen boekje over omdat het een klootz*k was.)*

Ik praatte over van alles met mijn opa, zo gaf hij ook geld toen ik me rot voelde ik mocht een pop kopen, het werd een Baby born.
Nu ik 19 jaar ben, heb ik die baby born nog steeds, als herrinering aan mijn opa, Omdat ik geen eigen huis echt heb ligt hij bij mijn zus, en speelt mijn nichtje er mee, dat vind ik niet erg. Want zo geef ik mijn herrinering door aan zijn klein-klein dochter.

Voordat hij overleed kreeg hij keelkanker, en praatte met een apparaat.
In zijn keel zat een gat, voor vriendinnetjes voor mij was dat eng, voor mij normaal.
Hij had heel lang die ziekte al (ik kan hem niet anders herrineren, maar het schijnt toen ik geboren werd dat hij dat dus niet had maar ik was een baby )
Me opa kon op een gegeven moment gewoon niet meer en ging naar het ziekenhuis Intensive Care, hij lag daar maar..
Ik voelde me niet rot daaronder , en hij is gegaan hij ging naar zijn laatste rustplek.

Wel was mijn opa gek op duiven en daarom lieten mijn broer en mijn neef 2 witte duiven los op zijn begravenis, toen der tijd 2 jaar na zijn overlijden kwam ik een bericht in mijn Poézie album tegen een gedicht van hem die er vanaf 1992 al in stond ik was er kapot van, toen kwam het verdriet er pas uit.
Vorig jaar met zijn overlijdings dag ben ik langs geweest bij zijn graf.
Er kwam een duif op zijn steen zitten (een witte) , ik ben niet gelovig maar toen, dat moest een teken zijn dat het goed was..

Ik mis mijn opa nog steeds elke keer weer, en denk vaak aan hem, ook al mocht ik hem pas 7 jaar mijn opa noemen , het is en blijft mijn opa.

Daarom dit gedicht:
Hij was de man die mij begreep.
Die naar me luisterden..
De man die een knuffel gaf zodra ik het nodig had.

De man die zei
‘Hier heb je geld, koop een pop als jou dat goed doet’
Het deed me goed.
Hij was de man die vanuit zijn bed,
Chocolade brosjes gooide, omdat hij zelf niet op kon staan.
De man die in de lach schoot, om niets.

Hij was de man, die keel kanker kreeg.
De man die niet van opgeven hield.
De man die met een ‘praat’ aparaatje, sprak.
De man hoe ziek hij ook was..
Altijd voor mij klaar stond.

De man die in het ziekenhuis terecht kwam..
Omdat hij het niet meer aankon..
De man die vredig stierf, met zijn familie naast hem.

De man, die ik maar 8 jaar.. mijn opa mocht noemen.
De man , van wie ik hield..en zo bijzonder voor mij was.

Ik hou van uw Opa, ik zal uw nooit vergeten.

17 Mei 1996 †

http://nl.youtube.com/watch?v=3QJse82M6BM&feature=related

Dat nummer doet mij denken aan hem!

Lesley.

Lees verder...

Nieuwe Camera

Enige tijd geleden begon ik fotos te maken, veel met mijn mobiele telefoon (een Samsung E900 en een Nokia N80)

Mijn nokia maakte onwijs mooie en duidelijke foto's, maar kwaliteit had het niet. Ik wou niet altijd met een mobiele telefoon slepen om foto's te maken, daarvoor was een telefoon tenslotte niet.

Mijn vriend heeft gister een Digitale Camera gekocht voor ons samen. Een kodak Easyshare C813, een leuke camera met goede kwaliteit fotos.
Ik ben zelf aan het knutselen met zwart wit, ik vind dat wel iets hebben. Ik weet niet hoe het komt, maar soms heb ik dat .
Dat ik ineens oranje helemaal geweldig vind & sepia, maar soms ook blauw alleen. Nu is het vooral zwart/wit.

niet ingezoomd

Ik heb al vele foto's gemaakt, van mezelf, van me vriend, van onze kat Bookie. Allemaal even mooi en duidelijk.
Inzoomen kan hij ook onwijs goed, heel ver zelfs, maar de kwaliteit gaat wel erg omlaag. Daardoor dat is wel weer zonde.

ingezoomd tot hij niet meer kon

Ik ben dus helemaal blij met de camera, en ik geloof mijn vriend ook.
Binnenkort gaan we verhuizen en dan kunnen we mooie voor & na foto's maken!
Dat is ook leuk voor onze familie, zodat ze weten waar we in terecht kwamen, en wat wij er van maken..

Lees verder...